Τα παιδιά που εκτίθενται σε γλυκοκορτικοειδή προγεννητικά μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν αυτισμό, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD) (ΔΕΠΥ) και άλλες διαταραχές. Ορισμένες μητέρες λαμβάνουν γλυκοκορτικοειδή για να μειώσουν τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού, ενώ άλλες τα για να βοηθήσουν στη διαχείριση αυτοάνοσων ή φλεγμονωδών διαταραχών.
Τα παιδιά που εκτέθηκαν σε στεροειδή επειδή οι μητέρες τους διέτρεχαν κίνδυνο για πρόωρο τοκετό είχαν 50% υψηλότερο κίνδυνο για διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και 30% υψηλότερο κίνδυνο για ΔΕΠΥ σε σύγκριση με παιδιά που δεν εκτέθηκαν.
Τα παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν αυτοάνοση ή φλεγμονώδη διαταραχή και εκτέθηκαν σε στεροειδή είχαν από 30% έως 40% υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν ψυχικές διαταραχές σε σχέση με παιδιά που γεννήθηκαν από παρόμοιες μητέρες αλλά δεν εκτέθηκαν στα φάρμακα. Η συνταγογράφηση γλυκοκορτικοειδών είναι συνηθισμένη για εγκύους που διατρέχουν κίνδυνο πρόωρου τοκετού, ειδικά όταν χορηγούνται πριν από την 34η εβδομάδα εγκυμοσύνης.
Τα στεροειδή αυξάνουν το σάκχαρο στο αίμα, θέτοντας το νεογνό σε κίνδυνο να αναπτύξει υπογλυκαιμία. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εξισορρόπησης των οφελών από τη λήψη γλυκοκορτικοειδών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με πιθανούς κινδύνους. Για παράδειγμα, η αυξημένη επιτήρηση και η συνεχής επανεκτίμηση του κινδύνου πρόωρου τοκετού μπορεί να μειώσει τη χρήση γλυκοκορτικοειδών.
Όσον αφορά τις γυναίκες με αυτοάνοσες διαταραχές, η εναλλακτική φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι μια επιλογή, αλλά απαιτείται περισσότερη έρευνα σχετικά με την ασφάλεια αυτών των άλλων φαρμάκων.
Πηγές: JAMA Πανεπιστήμιο Aarhus της Δανίας