Τα πρόδρομα (προκαταρκτικά) συμπτώματα της ημικρανίας μπορεί να εμφανιστούν 24 έως 48 ώρες πριν από την έναρξη του πόνου και τα συνοδευτικά συμπτώματα μιας κρίσης ημικρανίας. Μερικά από τα πρόδρομα συμπτώματα συσχετίζονται με την ενεργοποίηση συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένου του υποθαλάμου (π.χ. λαχτάρα για φαγητό), του τριδύμου-τραχηλικού συμπλέγματος (π.χ. πόνος στον αυχένα) και του οπτικού φλοιού (π.χ. ευαισθησία στο φως).
Ακόμη και άτομα με μακρύ ιστορικό ημικρανιών μπορεί να αντιλαμβάνονται αυτά τα πρώιμα συμπτώματα ημικρανίας. Γενικά ως πυροδοτητές της ημικρανίας περιγράφονται το στρες,ο διαταραγμένος ύπνος, η κούραση, τα έντονα φώτα, οι μυρωδιές, η έμμηνος ρύση, ο θόρυβος, η παράλειψη γευμάτων, οι αλλαγές,του καιρού, ορισμένα τρόφιμα και το αλκοόλ ειδικά το κόκκινο κρασί.
Είναι ενδιαφέρον ότι τα πρόδρομα συμπτώματα μπορεί να οδηγήσουν σε συμπεριφορές που λανθασμένα εφαρμόζουν μια ετικέτα ενεργοποίησης. Για παράδειγμα, η σοκολάτα είναι ένα υποτιθέμενο έναυσμα ημικρανίας. Ωστόσο, η λαχτάρα για σοκολάτα φαίνεται να είναι ένα πρόδρομο σύμπτωμα της ημικρανίας που οδηγεί στην κατανάλωση σοκολάτας, μια δραστηριότητα που δεν πρέπει να υποτιμάται.
Η αναγνώριση της έναρξης μιας κρίσης ημικρανίας μπορεί να είναι δύσκολη και τα άτομα με ημικρανία συνήθως περιμένουν για ολοένα και πιο έντονους πόνους στο κεφάλι και συνοδά γαστρεντερικά συμπτώματα και συμπτώματα ευαισθησίας πριν λάβουν ένα φάρμακο για οξύ πόνο ή ξεκινήσουν μια οξεία θεραπεία.
Ο πόνος στον αυχένα και η κόπωση ήταν σύμφωνα με την μελέτη τα πρόδρομα συμπτώματα με τη μεγαλύτερη ένταση. Η αναγνώριση των πρόδρομων συμπτωμάτων της ημικρανίας επιτρέπει σε κάποιον να ξεκινήσει τη θεραπεία νωρίτερα με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη μείωση της σοβαρότητας των επόμενων φάσεων της κρίσης ημικρανίας.