Η ηπατίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος του ήπατος που οδηγεί σε καταστροφή των κυττάρων του και σε ηπατική ανεπάρκεια. Η συνηθέστερη αιτία αυτής της νόσου είναι ορισμένοι τύποι ιών, όπως της ηπατίτιδας Α, Β, C.
Ηπατίτιδα Α
Ο ιός της ηπατίτιδας Α μεταδίδεται κυρίως μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου νερού ή μολυσμένων τροφίμων (φρούτων, λαχανικών), που έχουν έρθει σε επαφή με κόπρανα μολυσμένου ατόμου. Συνήθως, προκαλείται από τη μη τήρηση των κανόνων υγιεινής .
Ηπατίτιδα Β
Ο ιός ηπατίτιδας Β μεταδίδεται μέσω: 1. του αίματος, 2. των σωματικών υγρών (σπέρμα, κολπικές εκκρίσεις) κατά τη σεξουαλική επαφή, 3. μη αποστειρωμένων βελονών και εργαλείων, 4. από μητέρα σε παιδί κατά τον τοκετό.
Ηπατίτιδα C
Ο ιός ηπατίτιδας C μεταδίδεται κυρίως μέσω της επαφής με μολυσμένο αίμα (χρήση μολυσμένης βελόνας) ή σπανιότερα με τα σωματικά υγρά ενός μολυσμένου ατόμου και κατά την σεξουαλική επαφή.
Συμπτώματα οξείας ηπατίτιδας
1. Μειωμένη όρεξη
2. Γενικό αίσθημα αδυναμίας (αδιαθεσία)
3. Ναυτία και έμετο
4. Πυρετό
5. Πονοκέφαλο
6. Αρθραλγίες
7. Πόνο στο πάνω δεξιό μέρος της κοιλιάς (εκεί που βρίσκεται το συκώτι)
8. Ίκτερο
9. Σκούρα ούρα
10. Απέχθεια για κάπνισμα
11. Αποχρωματισμένα κόπρανα
Τις περισσότερες φορές η χρόνια ηπατίτιδα παραμένει ασυμπτωματική. Ωστόσο, ο ιός ενεργεί αθόρυβα, προκαλώντας τη δημιουργία ινώδους ιστού στο ήπαρ, με αποτέλεσμα την σταδιακή εκφύλισή του και την πρόκληση κίρρωσης. Θεραπεία Η θεραπεία της ηπατίτιδας εξαρτάται από τον τύπο του ιού ηπατίτιδας και τη σοβαρότητα της νόσου.
Ηπατίτιδα Α: Πρόκειται για βραχυπρόθεσμη λοίμωξη που συνήθως υποχωρεί από μόνη της χωρίς ιδιαίτερη θεραπεία. Εάν παρουσιαστούν συμπτώματα όπως διάρροια, πυρετός ή έμετος, διαχειρίζονται με ηλεκτρολύτες, επαρκή ενυδάτωση, παυσίπονα και αντιπυρετικά που θα χορηγήσει ο θεράπων ιατρός.
Ηπατίτιδα Β και C: Απαιτούν αντιική θεραπεία, ιδιαίτερα για τη χρόνια μορφή της νόσου.
Ποιες ομάδες πληθυσμού κινδυνεύουν περισσότερο;
1. Εργαζόμενοι που εκτίθενται στον ιό: Άνθρωποι που εργάζονται στον τομέα της υγείας και έρχονται σε επαφή με αίμα και σωματικά υγρά, όπως γιατροί, νοσηλευτές και οδοντίατροι, έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από τον ιο της ηπατίτιδας.
2. Επίσης, άτομα που κάνουν τατουάζ, piercing σε μη πιστοποιημένα κέντρα .
3. Άτομα με πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους. Ιδιαίτερα όταν δεν χρησιμοποιούν προφυλάξεις ή έχουν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (π.χ. AIDS), αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της ηπατίτιδας μέσω σεξουαλικής επαφής.
4. Άτομα που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών: συγκεκριμένα, όσοι μοιράζονται βελόνες ή άλλα συναφή εργαλεία, έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από ιό ηπατίτιδας.
5. Άτομα με προηγούμενη ηπατική νόσο: Όσοι έχουν υποστεί ήπια ηπατίτιδα στο παρελθόν, ή έχουν χρόνια ηπατική νόσο, έχουν αυξημένο κίνδυνο για επανεμφάνιση ή επιδείνωση της ηπατίτιδας.
6. Άτομα που ταξιδεύουν σε περιοχές με υψηλό επίπεδο εμφάνισης της νόσου
7. Άτομα με πρόβλημα αλκοολισμού
8. Όσοι λαμβάνουν πολλά φάρμακα 9. Εργαζόμενοι σε περιβάλλον με τοξικές ουσίες . Όπως στις περισσότερες ασθένειες, έτσι και στην ηπατίτιδα είναι άκρως σημαντική η πρόληψη. Για την ακρίβεια, συνιστάται ο εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Α και Β.
Για την ηπατίτιδα C δεν υπάρχει εμβόλιο.